Od czego zacząć zmiany w swoim życiu?

Jeśli chcesz coś naprawdę zmienić w swoim życiu, zacznij od uświadomienia sobie swoich przekonań.

Czym są przekonania?

Są to opisujące nas samych i naszą rzeczywistość stwierdzenia, które bierzemy za pewnik. Są w nas wrośnięte i często nieuświadomione. Niektóre przekonania mogą nas ograniczać, inne z kolei wspierać.

Przekonania mogą dotyczyć naszej rzeczywistości, np.:

• Wszystkie kobiety są kiepskimi kierowcami.
• Wszyscy mężczyźni mają problem z wyrażaniem emocji.
• Żeby do czegoś w życiu dojść, trzeba ciężko pracować.

nas samych, np.:

•  Jestem z natury leniwa/y.
• Nie mam talentu do języków.
• Nie wolno mi prosić o pomoc.

Przekonania mogą mieć także charakter duchowy. Te często mają ogromną moc, np.:

• Wszechświat mnie zawsze wspiera.
• Rzeczywistość jest chaosem.
• Wszystko w życiu dzieje się po coś.

Skąd się biorą przekonania?

Z dzieciństwa. Te zazwyczaj mają największy wpływ na nasze życie, są też, często, mocno ukryte. Mogliśmy przejąć je od swoich rodziców, nauczycieli czy innych znaczących osób. Mogą również wynikać z warunków, w jakich dorastaliśmy i z tego, co nas w dzieciństwie spotkało. Np.:

• Świat nie jest przyjaznym miejscem.
• Potrafię rozpoznać, komu mogę zaufać.

Ze społeczności, w której żyjemy. Wynikają z przyjętych przez członków tej społeczności norm, wierzeń, religii, generalnie tego, co większość uznaje za właściwe i niewłaściwe. Jeśli takie społeczne przekonania są sprzeczne z naszymi indywidualnymi tęsknotami, może to rodzić wewnętrzny konflikt, np.:

• Każda kobieta powinna urodzić dziecko.
• Najważniejszą miarą sukcesu jest poczucie szczęścia.

Często w procesie zmiany utykamy właśnie na przekonaniach. Bo niby chcemy coś zmienić, mamy mniej lub bardziej konkretną wizję, a jednak coś wciąż i wciąż nas zatrzymuje. Zmiana nie dopełnia się, a my, raz za razem, powracamy do punktu wyjścia.

Co z tym zrobić?

Zacznij od uświadomienia sobie i nazwania blokujących Cię przekonań. Całkiem możliwe, że będziesz potrzebować w tym pomocy terapeutki/y lub coacha/coachki. Odnalezienie przekonań, szczególnie tych mocno wrośniętych, nie jest łatwym zadaniem (choć może okazać się, że jest prostsze niż Ci się wydaje).

Znajdź źródło. Skąd pochodzi to przekonanie? Gdzie je słyszałam/em? Kiedy po raz pierwszy? Kto je wyznawał? Czyim głosem do mnie przemawia?

Zrozum, w jaki sposób to przekonanie kieruje Twoim życiem. Co robię, a czego nie robię, dlatego że w to wierzę. Co jest możliwe dla osoby, która w to wierzy? Co nie jest dla niej możliwe? Kim jestem, kiedy w to wierzę? Kim byłabym/byłbym, gdybym przestała/przestał? Puść wodze fantazji.

Pozwól sobie czuć. Pozwól popłynąć emocjom, które wokół tego przekonania się zgromadziły.

Sprawdź, czy przekonanie wciąż jest dla Ciebie prawdziwe. Może kiedyś było? Może na pewnym etapie życia było nawet wspierające? Może nie mogłaś/mogłeś inaczej, ale teraz czasy się zmieniły? Może przed czymś Cię chroniło, ale teraz jest to już zupełnie niepotrzebne? A może nigdy nie było Twoje?

Podejmij decyzję. Jeśli czujesz, że nie chcesz, by to przekonanie kierowało dłużej Twoim życiem, podejmij świadomą decyzję, że je odpuszczasz. Od tego momentu, gdy ono znów się pojawi, będziesz mogła/mógł świadomie zareagować inaczej (to będzie proces).

 Znajdź nowe, wspierające przekonanie. To ważne, żebyś je nazwała/nazwał. Do pustego miejsca po ograniczającym Cię przekonaniu potrzebujesz zaprosić nowe. Inaczej stare może powrócić, tylko w zmienionej formie. Jakie przekonanie jest zgodne ze mną? W co teraz wierzę i czym chcę kierować się w życiu? W co potrzebuję uwierzyć i czym się kierować, żeby zmiany były możliwe?

Praktykuj. Pozostań w kontakcie z tym, co Cię wspiera. Za każdym razem, gdy „chwyta” Cię stare, wybieraj świadomie inaczej.